Świadomość własnej przeszłości pomaga nam włączyć się w długi szereg pokoleń,
by przekazać następnym wspólne dobro-Ojczyznę (św. Jan Paweł II).
Od niepamiętnych czasów, na skraju lasów należących do Izbicy, niedaleko wsi Chotel, w miejscu nazwanym później „Pustynia”, stał kościółek drewniany pod wezwaniem św. Floriana. Nie wiemy, kiedy ani kto go fundował. Według tradycji zanotowanej u schyłku XVI wieku miał on już wówczas ok. 300 lat. Opiekowali się nim proboszczowie izbiccy, zresztą oni często przebywali w pobliskim Chotlu, który do nich należał.
Zniszczoną czasem świątynię odbudował w 1639 r. ks. Wawrzyniec Karaskiewicz, wikariusz izbicki. W XVIII wieku zamieszkiwali przy niej pustelnicy, zazwyczaj wywodzący się z Trzeciego Zakonu św. Franciszka. Kościółek naprawiany w XVIII wieku, na początku XIX wieku był tak zniszczony, że w 1816 r. prawie, że od podstaw odbudował go dziedzic izbicki hrabia Ksawery Zboiński. Świątynia drewniana, oszalowana, z kruchtą. W okresie powojennym gruntownie restaurowana. Rzeźby wczesnobarokowe z ok. połowy XVIII wieku, obrazy z XVIII wieku. Przy kościele stary cmentarz z grobami niektórych proboszczów izbickich. W dość dobrym stanie przetrwał II wojnę światową. W 1969 r. został wpisany do rejestru zabytków.
W 2000 r. wykonano według ekspertyzy mgr. inż. A. Chojnackiego z Torunia remont kościoła, usunięto popękane tynki wewnętrzne, wykonano nową kolorystykę wnętrza w nawiązaniu do pierwotnej, według projektu Małgorzaty Sadowskiej-Mathes z Torunia. Dokonano konserwacji trzech ołtarzy: głównego (XIX w.) i dwóch bocznych (XVIII w.), ambony (XVIII w.), chrzcielnicy (XVIII w.), balustrady chóru (XVIII w.) i prospektu organowego (XIX w.). Prace konserwatorskie prowadzili Ewa Błażewij-Matwij i Jerzy Matwij.
Wszystkie dotychczasowe zabiegi konserwatorsko-remontowe nie mogły powstrzymać nagłej zmiany stanu starej konstrukcji budowli. Silne wiatry przechyliły o 10 stopni nadwerężoną czasem konstrukcję budynku, co powodowało, że przebywanie w nim stanowiło zagrożenie. Był potrzebny natychmiastowy remont. Zabytek wymagał kapitalnego remontu konserwatorskiego: przywrócenia pionu konstrukcji, wzmocnienia fundamentów, wymiany zniszczonych elementów drewnianych, nowej podłogi.
Decyzją proboszcza ks. prał. prof. dr. hab. Leonarda Fica w 2011 r. rozpoczęto prace remontowe i restauracyjne. Ks. proboszcz podjął się wysiłku ratowania zabytkowego obiektu i przywrócenia mu niepowtarzalnego charakteru. Dzięki jego staraniom udało się pozyskać środki na ten cel z różnych źródeł: Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, wojewódzkiego konserwatora zabytków, Urzędu Marszałkowskiego, Starostwa Powiatowego, Urzędu Miasta i Gminy w Izbicy Kujawskiej, z ofiar składanych przez parafian w czasie kilku zbiórek. Parafia musiała mieć 30% środków własnych, aby otrzymywać kolejne dotacje na remont zabytkowej świątyni. Sam projekt kosztował 25 tysięcy zł. Prace przebiegały w pięciu etapach w latach 2011-2015. Etap I: Rok 2011 (258 140,79 zł); Etap II: Rok 2012 (277 308,34 zł); Etap III: Rok 2013 (108 760,45 zł); Etap IV: Rok 2014 (58 502,58 zł); Etap V: Rok 2015 (263 198,29 zł).
W tym czasie dokonano kapitalnego remontu konserwatorskiego kościoła (wymieniono 80% całości budowli). Niektóre zadania sfinansowano ze środków własnych Parafii: odrestaurowanie figury św. Jana Chrzciciela, tabernakulum, renowacja żyrandoli, konserwacja obrazu św. Floriana, nowa instalacja elektryczna oraz nagłośnienie, renowacja nagrobka na placu kościelnym. Wcześniej wyposażono wnętrze w nowe ławki i ołtarz sprowadzone z kościoła z Holandii. Łączny koszt remontu konserwatorskiego jest ogromny — 1 052 910,45zł.
10 października 2014 r. J.E. Ks. Bp Wiesław Alojzy Mering, ordynariusz włocławski,
poświęcił wyremontowany kościół i celebrował uroczystą Mszę Świętą za Parafian.
Teraz Druhowie Strażacy będą mogli modlić się w kościołku św. Floriana, a wierni po zakończeniu pandemii licznie gromadzić się w kaplicy na Pustyni, aby oddawać cześć Bogu.
